RIP François Beukelaers (1938 – 2026)

Het is altijd prettig om iemand van bij ons te begraven. Iemand van bij ons die belangrijk genoeg is om een plek in Dodenstad te verdienen.

Trailer to ‘Brussels by night’

Voor mij blijft François Beukelaers voor eeuwig en altijd de man die in Brussels by night (1983) zegt, terwijl hij met zijn voeten op de zetel in een eersteklascoupé gaat zitten en de opmerking krijgt van een benepen dametje dat voor hem zit, ‘meneer dat is hier wel eerste klas hé’; hij dus zegt: ‘ik heb het hier ook eerste klas!´

De necrologen van dienst waren Filip Tielens en Ewoud Ceulemans, zij deden voor ons een gastverschijning.

Mijn gedachten kwamen niet aan bod, ik schreef ze gewoon in mijn dagboek op.

‘François Beukelaers sterft en ik voel mij terug de achttienjarige snotneus die ik in 1983 was. Het was de tijd dat ik met mijn broer samenwoonde en de ontwikkelingsmedewerker kwam toen vaak op bezoek dus de kans bestaat dat we hem met ons drieën zagen. Het was de tijd dat we er fifties stoer uitzagen met brillantine in onze achteruit gekamde haren en lederen vesten en 501 jeans en marcellekes. We gingen uit naar de DNA club in Brussel en daar voelden we ons dubbel zo stoer omdat we helemaal van Antwerpen gekomen waren.’

Brussels by night. De trailer zegt ‘It hurts and you’ll love it!, geheel volgens de eighties depri-mode, de tijd van Front 242 en andere post-punk donkerte.

Nic Balthazar noemt het ‘die ene film waar je in je jeugd totaal van kapot gaat’. Voor de generatie na hem is dat waarschijnlijk Anyway the wind blows (2003).

Brussels by Night
Allerlei lichtjes
Veel strangers in de straat
In Brussels by Night

–Brussels by night (1979)

De titel van de film kwam van een song van Raymond van het Groenewoud uit 1979 die ook de inspiratie voor het thema van de film leverde. Een oppervlakkige beluistering van de openingsverzen van de song zegt het al (supra).

Neem het! Neem nog een stuk van mijn hart schat!

Ge krijgt het als het dat dat is u gelukkig maakt!

–“Piece of my heart” (1967)

Dus was het ook maar logisch dat Raymond van het Groenewoud de rest van de soundtrack zou schrijven en uitvoeren. Op die soundtrack covert Raymond “Piece of my heart”, een song uit 1967 die een jaar later wereldbekend gemaakt werd door Janis Joplin (supra).