Tag Archives: 2026

RIP Erich von Däniken (1935 – 2026)

Erich von Däniken is dood en de respons is groot. Zo zie je maar hoe populair zijn theorie was dat wij hier op aarde in de oudheid antieke astronauten op bezoek kregen die ons technologische bijstand verleenden bij het bouwen van Stonehenge, de Leeuwenpoort in Griekenland, de Egyptische piramiden én Cuzco in Peru, die laatste mijn persoonlijke favoriet: onwaarschijnlijk hoe die mega-stenen als puzzelstukken in elkaar passen.

19de Eeuwse foto van de Leeuwenpoort in Griekenland met Heinrich Schliemann en Wilhelm Dörpfeld, een voorbeeld van wat Cyclopisch metselwerk wordt genoemd.

Von Däniken opereerde in de paleocontact-traditie van Louis Pauwels en Jacques Bergier en hun De dageraad der magiërs (1960); en natuurlijk in de voetsporen van  Charles Fort (1874 – 1932) met zijn drie boeken Forteana.

Alle theorieën in die boeken zijn nonsens, maar zeer vermakelijke nonsens. En ook von Däniken is geestig, neem nu zijn docu ‘Chariot of the gods’ uit 1970, een verfilming van ‘Waren de goden kosmonauten?’, een ware kitschklassieker.

Chariot of the Gods (1970)

Wie wel heel mooi heeft geschreven over de relatie tussen magie en technologie, dat wil ik toch even zeggen, en daar heel zinnige dingen heeft over gezegd, is Frances Yates (1899 – 1981), in werken als Giordano Bruno and the Hermetic Tradition (1964) en Theatre of the World (1969).

Als je de ladder wil afdalen naar de oorspronkelijke gedachte dat wij hier ooit bevolkt werden door wezens van een andere dimensie dan kom je bij de Griekse goden.

Dat weet H. P. Lovecraft ook natuurlijk als hij schrijft:

Continue reading

RIP Béla Tarr (1955 – 2026)

Dodenstad verwelkomt de eerste nieuwe bewoner van het jaar. Béla Tarr was een Hongaars filmmaker in de trage-cinema-traditie van Andrei Tarkovsky.

Trailer van The Turin Horse

Béla, in mijn hoofd blijf je verbonden met Nietzsche en Simenon. Over Nietzsche maakte je een film met de titel The Turin Horse (2011) en die titel verwijst naar Nietzsche die in Turijn een paard omhelsde dat door zijn baas mishandeld werd. Dit was het moment dat hij zijn verstand verloor en er voor altijd het zwijgen toe zou doen; een klein jaar nog en zijn piepgaatje zou zich voorgoed sluiten.

Van Simenon verfilmde je in 2007 heel vrijelijk De man uit Londen (1937).

Rust zacht Béla.

RIP Brigitte Bardot (1934 – 2025) 

Met de uitvaart van Brigitte Bardot zijn we een hele week bezig geweest. De toeloop was enorm. Er was een land in rouw. Wat zeg ik, de boomers van een continent waren in rouw. Brigitte Bardot was onze James Dean, onze Marlon Brando, ogenschijnlijk een rechtstreekse afstammelinge van rebel Jeanne D’arc.

Brigitte werd uitbundig gevierd en het laatste lied dat die laatste avond over de zerken van Dodenstad schalde — het was toen al bijna ochtend, de ochtenden beginnen nu al tien minuten later dan op het winterpunt van twee weken geleden — was “Je danse donc je suis” uit 1964. ‘Ik dans dus ik ben’, een woordspeling op Descartes’s ‘Je pense donc je suis.’

Je danse donc je suis

Het refrein klinkt in het Nederlands zo, het homoniem ‘suis’ (ik ben) ‘suis’ (ik volg) ging helaas verloren in de vertaling:

Ik dans, dus ik ben
Jij danst en ik volg
Maar als ik je volg, maak jezelf niets wijs
‘t Is voor de dans, niet voor het leven

–“Ik dans, dus ik ben” (1964)

Buiten waren de demonstranten nog niet vertrokken. Een hele week zijn ze gebleven. Tot het allerlaatste protesteerde de meute alsof Brigitte een of andere Michael Jackson was geweest, terwijl ze — naast sekssymbool in een film of twintig — alleen maar de rol van mensenhater en dierenvriend had gespeeld.

Rust zacht Brigitte.

RIP Hermeto Pascoal (1936 – 2025)

Hermeto Pascoal was Braziliaan, componist, veelspeler en fluitist. Hieronder vindt u een heel geestig filmpje van een waterconcert waar iedereen op flessen en fluiten speelt.

Het waterconcert uit ‘Sinfonia Alto da Ribeira’ (1985)

Ik vind dat clipje op de pagina ‘Jazz is dead’, wat mij doet denken aan het ‘bon mot’ van Frank Zappa die ooit zei: ‘jazz is not dead, it just smells funny.’

Het clipje komt uit de film Sinfonia Alto da Ribeira (1985) van Ricardo Lua.

Rust zacht Hermeto.