“Ik hou van de geur van napalm in de ochtend.”

Robert Duvall (1931 – 2026) was een Amerikaans acteur die het risico loopt in de toekomst alleen onthouden te worden voor het zinnetje “I love the smell of napalm in the morning,” met blote bast tegen een ziekelijk gele rokerige achtergrond uitgesproken in de oorlogsfilm Apocalypse Now (1979).

Nu moet je weten dat napalm de naam was voor een type brandbom en dat er een foto bestaat van een meisje dat krijsend over een weg loopt, haar armen naast haar lichaam bengelend en haar gezicht vertrokken van de pijn, die vreselijk moet geweest zijn.

Napalm veroorzaak extreme hitte, het brandt bij temperaturen variërend van 675 °C tot wel 1000 °C, afhankelijk van de specifieke samenstelling. Door toevoeging van verdikkingsmiddelen (oorspronkelijk aluminiumzouten van nafteenzuur en palmitinezuur, vandaar de naam na-palm) krijgt het een geleiachtige consistentie en plakt het als een soort “vloeibaar vuur” aan de menselijke huid, waardoor het vrijwel onmogelijk weg te vegen is. In tegenstelling tot gewone benzine, die snel vervliegt en opbrandt, zorgt de stroperige structuur ervoor dat napalm veel langer blijft branden (tot wel enkele minuten voor een kleine hoeveelheid).

De foto in kwestie werd genomen op 8 juni 1972 tijdens de Vietnamoorlog en is een van de meest iconische en aangrijpende beelden uit de 20e eeuw en wordt vaak “Het Napalmmeisje”.

Het is jammer als je acteursloopbaan vernauwd wordt door een uitspraak over napalm. De zin zelf werd geschreven door John Milius, en die leeft nog.

Maar dat doet vandaag weinig ter zake want rust zacht Robert.