Het lijk van mevrouw Marjane Satrapi was nog niet koud of er werden al rekeningen vereffend. Persepolis (2000) zou een Westers, imperialistisch en islamofoob propagandavehikel zijn. Gesluierde vrouwen en bebaarde mannen werden er als baarlijke duivels voorgesteld. Er moeten toch manieren zijn om zich te emanciperen zonder de verderfelijke westelijkheid te omarmen, vroegen Houria Bouteldja (°1973) en co.

Als u ondanks deze ‘kritiek’ niet genoeg kan krijgen van dit verhaal, van vrouwen die zich ontworstelen aan theocratische dictaturen die voor hen de allerslechtste deal zijn, lees dan ook Khomeini, Sade and Me (2014) by Abnousse Shalmani, bij ons vertaald als Khomeini, Sade en ik en waarin de auteur bij het begin van haar boek Sade citeert die hen die republikein willen worden tot een extra inspanning oproept .