Gisteren of eergisteren keek ik naar Succubus (1968) omdat Jack Taylor stierf, de Amerikaanse acteur die vaak met Jess Franco heeft gewerkt. In mijn jonge jaren ben ik nooit met Jess Franco in aanraking gekomen, nochtans had dat wel gekund want ik had weldegelijk Cult movie stars (1991) in huis gehaald om mezelf op de hoogte te brengen van cultfilms, maar Danny Peary, de schrijver ervan, zweeg daar in alle talen over het oeuvre van Franco, afgezien van een zijdelingse vermelding van Venus in furs (1969) in het lemma van Klaus Kinski.

Nu ik het verder onderzoek, ook bij Sylvia Koscina krijgt Franco een vermelding, voor zijn film Deadly Sanctuary (1969), eigenlijk Marquis de Sade: Justine.

‘Prutcinema’

Hier in Dodenstad heb ik die vroegere veronachtzaming rechtgezet en ik heb hier een apart perk voor ‘prutcinema’ en Jess Franco en de zijnen hebben daar een prominente plek. De term ‘prutcinema’ bedoel ik niet slecht, maar het feit is dat de Franco-fans ook Rollin willen bezoeken en Bava, en ik leg die allemaal wat bij elkaar. Het ligt trouwens niet ver van het miniperk ter ere van Roger Corman (1926 – 2024) en de zijnen. Zelf blijf ik meer Corman- dan Franco-fan. En nog over de term ‘prutcinema’, tegen bezoekers gebruik ik die term niet, ik heb het dan over b-movies.

Succubus

Taylor is niet de laatste levende van de Jess Franco generatie, maar het zal niet veel schelen. De film Succubus (1968) staat op YouTube, dus u kan hem bekijken, maar ik moet u waarschuwen, het is een film die werkelijk nergens op slaat. In sommige landen kreeg hij de titel Necronomicon, toch heeft de film jammer genoeg niets met Lovecraft te maken.

Taylor speelt nachtclubeigenaar William, de vriend en manager van Janine Reynaud die steeds verder afglijdt in een surrealistische, sadomasochistische droomwereld. Succubus was een vroege samenwerking tussen Jack Taylor en Jess Franco, en markeert het begin van Taylors status als een bekend gezicht in Europese cult- en exploitatiecinema. In de openingsscène plaagt Janine Reynaud achtereenvolgens een vastgebonden vrouw en man, onder andere met een mes. Daarna steekt ze de man dood. Dan wordt duidelijk dat we eigenlijk naar een nachtclubscène kijken. Nachtclubscènes zijn heel populair in de films van Jess Franco.

Op YouTube

Ook de episodes over Spaanse horror van de periode na Generaal Francisco Franco (niet te verwarren met Jess die eigenlijk Jesús heet) tot het midden van jaren zeventig uit de Eurotika! (1999) docu kan je op YouTube bekijken. En ook een docu-tje over Franco, een stuk YouTube bricolage van Alex TFA, die Las chicas del tanga (1987) de eerste film noemt om te kijken als je het werk van Franco wil leren kennen.

In totaal zou Taylor samenwerken met Franco in Succubus (1968), Eugenie… The Story of her journey into perversion (1970), Count Dracula (1970), Night of the blood monster (1970), Nightmares come at night (1970), The labyrinth of sex (1970), Sex charade (1972), The vengeance of Doctor Mabuse (1972), Female vampire (1973) en Tender and perverse Emanuelle (1973), waarschijnlijk bij ons onder Nederlandse titels uitgebracht, maar dat doet nog weinig ter zake, want rust zacht Jack.