‘De vraag is’, zei ik, ‘of veel mensen haar graf gaan komen bezoeken.’

‘Dat kan me niet eens zoveel schelen, als we Bettina Köster niet kunnen begraven, hoeft het voor mij niet meer’, zei Jahsonic, mijn muzikale doodgraver.

‘Waarom?’

‘Luister. Een luie cover van “Lay Lady Lay” uit 1993, een van mijn favoriete Dylan songs. Ze doet die song recht aan.’

‘Oké dan.’

Rust zacht Bettina.