‘Herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil.’

De zin is van Cees Nooteboom en hij tekende hem op in zijn roman Rituelen (1980). Het is een prachtige zin, een aformismeboek waardig, maar ik was hem helaas vergeten.

Hij komt uit de openingsalinea van die roman:

‘Op de dag dat Inni Wintrop zelfmoord pleegde stonden de aandelen Philips 149.60 . De slotkoers van Amsterdamse Bank was 375 geweest en Scheepvaart Unie was gezakt naar 141,50. Herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil. En dat is wat hij zich herinnerde, áls hij zich iets herinnerde, de koersen, en dat de maan in de gracht geschenen had, en dat hij zich had opgehangen in zijn wc omdat hij in zijn eigen horoscoop in Het Parool voorspeld had dat zijn vrouw ervandoor zou gaan met een ander en dat hij, Leeuw, dan zelfmoord zou plegen. Het was een volmaakte voorspelling. Zita ging ervandoor met een Italiaan en Inni pleegde zelfmoord. Een gedicht van Bloem had hij ook nog gelezen, maar hij wist niet meer welk. De hond, dat eigenwijze dier, liet het wat dat betreft afweten.’

Een ook die alinea was ik vergeten.

En dat prachtige schilderij op de cover? Van wie is dat? Magritte? Heb ik dat ooit geweten? In elk geval ben ik het nu vergeten.

Maar dat doet vandaag weinig ter zake want rust zacht Cees.