Edu Borger heeft een groot deel van zijn professionele carrière gewijd aan het vertalen van het strak gestructureerde proza van de Franse avant-gardist Georges Perec, maar ook van canonieke negentiende- en twintigste-eeuwse Franse auteurs. Zijn vertalingen verschenen bij vooraanstaande literaire uitgeverijen, waaronder De Bezige Bij.

‘Ik heb me zelf aanbeden, ik heb mezelf verafschuwd en daarna zijn we samen oud geworden.’

–Paul Valéry, vertaling Edu Borger

Tot zijn meest opmerkelijke vertaalde boekdelen behoren:
* De dingen (1968), een vertaling van Georges Perecs debuutroman Les Choses.
* Haat is een deugd (1997), een selectie uit de correspondentie van Gustave Flaubert, samengesteld voor de prestigieuze Privé-domein-reeks (deel 56).
* W of de jeugdherinnering (1988), een vertaling van Georges Perecs complexe, semi-autobiografische werk W, ou le souvenir d’enfance.
* Het leven een gebruiksaanwijzing (1995/2016), een vertaling van Georges Perecs structurele meesterwerk La Vie mode d’emploi.
* Chamfort: Een biografie (1997), een vertaling van Claude Arnauds biografische studie over de Franse Verlichtingsauteur Nicolas Chamfort.

Naast Perec en Flaubert heeft Borger ook werken vertaald van Patrick Modiano, Roland Topor en Annie Ernaux.

Recentelijk las ik nog zijn vertalingen van Geschiedenis en utopie (Histoire et utopie, 1960) van Cioran, Chamfort (1992) van Claude Arnaud en Bouvard et Pécuchet (1881) van Flaubert.

Rust zacht Edu.