Tag Archives: poetry

RIP Raoul Vaneigem (1934 – 2026)

‘Raoul is dood, lang leve Raoul.’ –Comte de Lautréamont

Mededoodgraver Dennis Tiefus – werkzaam op een naburig kerkhof met een ‘deurbeleid’ dat enigszins andere accenten legt dan het onze – meldt de dood van Raoul Vaneigem. Vaneigem was een Belgische Situationist die de spektakelmaatschappij wilde bestrijden met een revolutie van het alledaagse leven. Hij was daar op het moment van zijn dood nog steeds mee bezig.

Het waren de woorden waarmee ik de dood van Vaneigem op Facebook aankondigde. In de comments schreef ik een schampere opmerking over een bekende slogan van Vaneigem.

Ernst

‘Werk om te overleven, overleef door te consumeren, overleef om te consumeren, de helse cyclus is compleet’, tekende Vaneigem op in 1967 in zijn boek Traité de savoir-vivre à l’usage des jeunes générations‘ een boek dat in het Engels vertaald werd met de veel sprekender titel The revolution of everyday life.

Continue reading →

RIP Peter Sinfield (1943 – 2024)

“21st Century Schizoid Man” (1969)

Peter Sinfield was een Engelse dichter en songschrijver bekend als medeoprichter en tekstschrijver van de rockband King Crimson. Hij schreef de tekst van “21st Century Schizoid Man” (1969) die ik hier voor de aardigheid vertaal :

Kattenpoot ijzeren klauw
Neurochirurgen schreeuwen om meer
Bij de gifdeur van paranoia
De schizoïde mens van de eenentwintigste eeuw

–“21st Century Schizoid Man” (1969)

Die song vindt elke muziekliefhebber wel goed, ook zij die prog maar een koel hart toedragen en dat zijn er nogal wat.

Rust zacht Peter.

RIP Jules Deelder (1944 – 2019)

‘Deelder draait’ (2002), compiled by Deelder

Two art icons of the Low Countries, the area where I live and where Dutch is spoken, died. One was an artist, the other a poet.

One is Panamarenko (1940 – 2019) and I reported his death here.

The other is the Dutch poet Jules Deelder (1944 – 2019).

When the second died I felt empathy, some sense of loss that I had not felt with the first.

And then it dawned on me why that was. To me, Panamarenko was but some sort of town’s fool who made art to amuse the rich or for the ‘poor little rich folk’ who were in search of their inner child and recognized in him their boy’s dream. Although I did not dislike him, my feelings toward him had been at best ambiguous.

Deelder was another case altogether.

I’d always liked him. He was punk. He was into drugs. He snorted speed. He looked stylish. He was into music. He made poetry cool. He made art for the rich and poor. He crossed boundaries. He was sharp. He was funny.

For an international audience, there are a set of four jazz compilations: ‘Deelder draait’ (2002), ‘Deelder draait door’ (2003), ‘Deelder blijft draaien’ (2004) and ‘Deelderhythm’ (2006).

“You’ve invented a metaphor!”

One of the most beautiful scenes in cinema is the invention-of-a-metaphor scene in in Il Postino. An eager-to-learn mailman becomes seasick after listening to a poem of a restless sea recited by Pablo Neruda. He feels like he were “tossing on words”.

Pablo Neruda: [after reading a poem] What do you think?

Mario Ruoppolo: I felt seasick, in fact.

Mario Ruoppolo: I can’t explain it. I felt like…like a boat tossing around on those words.[…]

Pablo Neruda: Do you know what you’ve done, Mario?

Mario Ruoppolo: No, what?

Pablo Neruda: You’ve invented a metaphor. Yes, you have!