Op een toilet (de beste plek om nieuwe boeken te ontdekken) vond ik ooit Taal is zeg maar echt mijn ding (2009) van de te vroeg overleden Paulien Cornelisse, een boekje waar ondertussen meer dan zevenhonderdduizend exemplaren van verkocht zijn. Driekwart miljoen boekjes! In een taalgebied van 24 miljoen Nederlandstaligen! Een straf getal voor een boekje taalfilosofische grapjes en weetjes.

Het begint zo:

‘Mensen denken dat taal is uitgevonden om elkaar beter te begrijpen. De redenering gaat als volgt: in de oertijd konden we nog niet praten. Dat was lastig […].

Dus gingen mensen praten:

‘Hé, zie ik daar een mammoet? Verdomd als het niet waar is.’

‘Ja, je hebt gelijk. Weet je wat ik doe? Ik pak even een speer, en ik hol erachteraan.’

‘Is goed!’

‘Doe-doei’’

Twee jaar na dat boekje maakt Paulien een zaalshow met opnieuw een uiterst grappige sketch over het ontstaan van de taal. De zoektocht naar het eerste woord is ontzettend intrigerend. Haar sketch heet ‘De varens van onze taal’ omdat varens — net zoals het ‘uh-uh-uh-uh-uh-uh’ uit haar sketch — ook sinds hun ontstaan vierhonderd miljoen jaren onveranderd bleven.

Rust zacht Paulien.