Tag Archives: Japan

RIP Yayoi Kusama (1929 – 2026)

De polkadots van de pas overleden Yayoi Kusama kennen een relatief korte geschiedenis.

Ik lees dat onregelmatig verdeelde stippen vroeger mensen deden denken aan de huiduitslag van lepra, syfilis, pokken, builenpest en mazelen.

De moderne versie van de polkadots raakte wijdverspreid tijdens de Industriële Revolutie (ca. 1760) en de uitvinding van de eerste naaimachine (in 1790), toen dankzij het gemechaniseerde weven perfect ronde en gelijkmatig verdeelde stippen konden worden gemaakt.

In het jaar 1880 stipte het vrouwenmagazine Godey aan dat stippen helemaal in waren:

‘… grote stippen, kleine stippen, polkadots, Japanse stippen, Franse stippen, gedrukte stippen, brokaatstippen, lichte stippen en donkere stippen waren; jurken met stippen, mantels met stippen, effen stoffen afgezet met gestippelde stoffen, en gestippelde stoffen afgezet met effen stoffen; stippen in elke stijl en elke grootte; stippen voor altijd.’

Terwijl ik deze woorden schrijf, moet ik denken aan de paarse bol die tot voor kort in het Middelheim Beeldenmuseum lag en die de naam Yayoi draagt. Ik heb nu pas door dat dat naar Yayoi Kusama verwijst.

Maar dat doet allemaal weinig ter zake, want rust zacht Kusama.

Postscriptum 1

Het zou raar zijn om bij deze gelegenheid niet even te verwijzen naar het werk Dot-Lady (1983) van Ruth Thorne-Thomsen (1943 – 2025).

RIP Nicholas Bornoff (1949 – 2010)

Nicholas Bornoff was een Engelstalige schrijver, zoon van de ietwat enigmatische, te-weinig-gedocumenteerde Pools-Frans-Engelse muziekexecutive Jack Bornoff en diens Franse eerste vrouw Monique Hazleden.

Pink Samurai, of volledig: Pink Samurai: Love, Marriage and Sex in Contemporary Japan (1991)

In 1991 publiceerde Nicholas Pink Samurai, of volledig: Pink Samurai: Love, Marriage and Sex in Contemporary Japan. Het boek verscheen net voor het internettijdperk, toen konden zulke boeken nog. Immoral Tales (1994) is een gelijkaardig boek, hoewel nauwer in inhoudsreikwijdte, want dat gaat alleen over film.

Toen ik je voor het eerst uitcheckte Nicholas, was je al dood. Wat mij betreft te vroeg want je bent amper een jaar ouder dan ik nu ben. Mocht je nog leven, je was 75 geweest, dat is nog een mooie leeftijd.

Rust zacht Nicholas.

RIP Yukihiro Takahashi (1952 – 2023)

Yukihiro Takahashi was een Japans muzikant die buiten zijn geboorteland best gekend is als drummer en leadzanger bij Yellow Magic Orchestra.

“Computer Game” (1978) van YMO

YMO brak in de Verenigde Staten door met “Computer Game” (1978), een cover van “Firecracker” (1959) van de Amerikaanse lounge muzikant Martin Denny.

Het origineel van “Computer Game” was “Firecracker’ (1959) van Martin Denny

Net zoals die andere elektronica-helden van de jaren zeventig, Kraftwerk, raakten ze in de VS bekend door de Afro-Amerikaanse gemeenschap.

YMO brengt “Computer Game” live op Soul Train in December 1980

Op een aflevering van Soul Train brachten ze twee nummers: een cover van “Tighten up” van Archie Bell & the Drells en het bovenvermelde “Computer Game”.

RIP Kohei Yoshiyuki (1946 – 2022)

Kohei Yoshiyuki was a Japanese photographer known for his book The Park (1979, 2007) which shows people cruising for sex in Tokyo parks in the 1970s.

Leafing through ‘The Park’.

The book was hailed by Martin Parr as “a brilliant piece of social documentation, catching perfectly the loneliness, sadness and desperation that so often accompany sexual or human relationships in a big, hard metropolis like Tokyo.”

Of all the deads I posted about since the death of Elza Soares, this one is the most interesting one. Erotomania is still my main affliction. Long live public sex and its voyeurs.

RIP Kenzō Takada (1939 – 2020)

Kenzō Takada was a Japanese fashion designer. He was, with Yamamoto, the most famous Japanese fashion designer of the 1980s.

Some of my best friends are in fashion. The fashion and arts scene always threw the best parties here in Antwerp, as I suppose, they do anywhere around the world.

Of all the arts, fashion probably is at the same time the most vacuous and the most embodied of the arts; the most ephemeral and the most ‘out there’.

RIP Joe Shishido (1933 – 2020)

Joe Shishido was a Japanese actor known for his eccentric yakuza film roles and his artificially enlarged cheekbones. He also played in Japanese exploitation exercises such as Gate of Flesh (1964).


The clip above is a tribute to Joe Shishido, a montage of clips from A Colt Is My Passport (1967). It is, as is usual with this kind of endeavors, more interesting than the product it is based upon.