Tag Archives: 1949

RIP Gerrit Graham (1949 – 2026) 

Ik keek naar Home Movies (1979) van Brian de Palma onder het motto: een slechte film van de Palma is beter dan de beste … eeuhh … er schiet me niet zo direct een naam te binnen, jawel toch, Jan Verheyen.

De aanleiding voor dat kijken was de dood van de 76-jarige Amerikaanse acteur Gerrit Graham, bekendst van twee films: Phantom of the Paradise (1974) en Used Cars (1980) van Robert Zemeckis, een film met Kurt Russell waar ik me heel hard bij geamuseerd heb.

Phantom of the Paradise is een Brian de Palma film, een bizarre rockmusical, een kruising van de Faustlegende, Oscar Wildes The Picture of Dorian Gray en Gaston Lerouxs Le fantôme de l’opéra. Graham speelde in nog drie andere de Palma films: Greetings (1968), Hi, Mom! (1970) en het eerder genoemde Home Movies (1979), films die elk om beurt wel eens op YouTube te vinden zijn, weliswaar altijd in een verhakkelde versie.

Een promoshot in toont Gerrit Graham en tegenspeelster Nancy Allen in Home Movies. Allen speelt een nymfomane waarvoor testen worden bedacht, verlokkingen waaraan ze niet zal bezwijken, haar losbandige voorgeschiedenis (er wordt gezinspeeld op een seksshow waar een konijn bij betrokken was!) ten spijt.

Home Movies is de tweede de Palma film met Allen na Carrie (1976) waarin ze de slechterik is die Carrie de poets met dodelijke afloop bakt. Na Home Movies trouwden Nancy Allen met Brian de Palma en samen werkten ze nog Dressed to Kill (1980) met Allen als callgirl en Blow Out (1981) af. Daarna scheidde het koppel en stopte hun samenwerking maar dat doet allemaal erg weinig ter zake want rust zacht Graham.

RIP Jeremy Thomas (1949 – 2026)

Brits filmproducer Jeremy Thomas (1949 – 2026) overleed. De laatste film die ik ‘van’ hem zag was de zeer te genieten The Man Who Killed Don Quixote (2018) maar Thomas is waarschijnlijk bekendst van Merry Christmas, Mr. Lawrence (1982) en The Last Emperor (1987).

Op de foto in bijlage een promoshot voor Bad Timing (1980) van Nicolas Roeg (1928 – 2018) met Theresa Russell en Garfunkel, twee dertigers die elkaar dodelijk uitputten op het slagveld van een allesverterende, destructieve en tijdverslindende liefde die in wezen geen enkel doel dient dan eeuwige miserie.

Continue reading →

RIP Carlo Petrini (1949 – 2026)

In Italië stierf de oprichter van de slow food beweging. Carlo Petrini kon het in 1989 niet over zijn rug laten gaan dat McDonald’s haar eerste ‘restaurant’ in Rome naast de Spaanse trappen opende.

Het toeval wil dat ik me recentelijk in positieve zin over McDonald’s heb uitgelaten. De voorspelbaarheid, de prijs, de camaraderie onder de werknemers die ik er vaak zie, zeker op reis ben ik een fan.

RIP George Foreman (1949 – 2025)

Rainy Day Boxing: George Foreman | The Most Powerful Boxer In History

Bokser George Foreman (1949 – 2025) stierf een week geleden. Nu ik erover nadenk vind ik boksen de nobelste aller sporten. En de wreedste. Foreman leidt naar andere boksers. Ik ken er maar twee: Roy Jones Jr. (°1969) met zijn song “Can’t Be Touched” (2004), je vindt er een clip van op YouTube die een compilatie van zijn beste moves bevat; en de onovertroffen Muhammad Ali (1942 – 2016) die ik vooral als dichter en morosoof heb leren appreciëren. Luister bijvoorbeeld naar zijn 1974 speech net vóór zijn gevecht tegen Foreman waar hij bluft dat hij met alligators heeft gevochten een een walvis heeft gevloerd en elders hoe hij vindt dat iedereen maar moet voortplanten binnen zijn eigen huidskleur: parkieten paren toch ook niet met leeuwen? Of hoe hij zich als erover verwonderde dat Jezus blank was.

Continue reading →

RIP Nicholas Bornoff (1949 – 2010)

Nicholas Bornoff was een Engelstalige schrijver, zoon van de ietwat enigmatische, te-weinig-gedocumenteerde Pools-Frans-Engelse muziekexecutive Jack Bornoff en diens Franse eerste vrouw Monique Hazleden.

Pink Samurai, of volledig: Pink Samurai: Love, Marriage and Sex in Contemporary Japan (1991)

In 1991 publiceerde Nicholas Pink Samurai, of volledig: Pink Samurai: Love, Marriage and Sex in Contemporary Japan. Het boek verscheen net voor het internettijdperk, toen konden zulke boeken nog. Immoral Tales (1994) is een gelijkaardig boek, hoewel nauwer in inhoudsreikwijdte, want dat gaat alleen over film.

Toen ik je voor het eerst uitcheckte Nicholas, was je al dood. Wat mij betreft te vroeg want je bent amper een jaar ouder dan ik nu ben. Mocht je nog leven, je was 75 geweest, dat is nog een mooie leeftijd.

Rust zacht Nicholas.

RIP Shelley Duvall (1949 – 2024)

In Het verzuim van de dood (2005) wordt er lange tijd niet gestorven. In de echte wereld gebeurt dat uiteraard nooit, het sterven houdt nooit op. Dit keer was het de beurt aan Shelley Duvall, de heel magere, met grote konijnentanden begenadigde Amerikaanse actrice die bekend werd met rollen als Wendy, de door Jack Nicholson belaagde echtgenote in The Shining (1980).

De “Here’s Johnny!” scène is bijna even iconisch als de douchescène in Psycho.

U herinnert zich vast wel hoe Shelley als Wendy achter een deur staat en hoe Jack een bijl pakt en de deur inhakt terwijl hij de bekende woorden van de bloedlustige wolf in het sprookje van de drie kleine biggetjes reciteert. Als hij dan uiteindelijk binnen is, houwt zij op haar beurt met een mes in zijn hand, een beetje in de stijl van de handdoorboorscène in Blood Simple (1984), maar veel minder diep in het vlees, het lijkt wel of Jack enkel een schrammetje oploopt. Ze had beter zijn hand afgehakt, maar daar was het de film niet naar en het geïmproviseerde wapen allicht niet scherp genoeg voor.

Hoe het ook zij, rust zacht Shelley.

RIP Richard Horowitz (1949 – 2024)

“Marnia’s Tent” (1990)

In Marokko stierf de Amerikaanse componist Richard Horowitz die vooral voor zijn filmwerk bekend werd. Jahsonic, mijn melomane doodgraver, wees mij op een compositie die nogal populair is in het ambient en balearic circuit. De titel is “Marnia’s Tent” en hij staat op de soundtrack van The Sheltering Sky (1990) die hij samen met Ryuichi Sakamoto schreef.

Eros in Arabia (1981)

Mijn aandacht ging voornamelijk naar Eros in Arabia (1981) omdat ik nu eenmaal een erotomaan ben.

Rust zacht Richard.

RIP Dubravka Ugrešić (1949 – 2023)

In Nederland overleed de in Joegoslavië geboren schrijfster Dubravka Ugrešić.

De aflevering van Van de schoonheid en de troost met Dubravka Ugrešić ging helemaal over fotoalbums. Kayzer en zijn ploeg was met Dubravka naar een Berlijnse rommelmarkt getrokken op zoek naar fotoalbums. Ze kochten er twee, gingen naar een hotelkamer en zij besprak de filosofische dimensie van dit soort albums: de censuur die er soms op gepleegd wordt van mensen geconfronteerd met hun verouderingsproces. Hoe het verschilt van documentaire of kunstfotografie. Ze las voor uit haar boeken die het hadden over fotografische herinneringen. Fotoalbums bestaan niet meer sinds de smartphone. Iedereen draagt zijn eigen fotoalbum steeds bij zich of het zit in de cloud.
Continue reading →