Tag Archives: 2026

RIP Béla Tarr (1955 – 2026)

Dodenstad verwelkomt de eerste nieuwe bewoner van het jaar. Béla Tarr was een Hongaars filmmaker in de trage-cinema-traditie van Andrei Tarkovsky.

Trailer van The Turin Horse

Béla, in mijn hoofd blijf je verbonden met Nietzsche en Simenon. Over Nietzsche maakte je een film met de titel The Turin Horse (2011) en die titel verwijst naar Nietzsche die in Turijn een paard omhelsde dat door zijn baas mishandeld werd. Dit was het moment dat hij zijn verstand verloor en er voor altijd het zwijgen toe zou doen; een klein jaar nog en zijn piepgaatje zou zich voorgoed sluiten.

Van Simenon verfilmde je in 2007 heel vrijelijk De man uit Londen (1937).

Rust zacht Béla.

RIP Brigitte Bardot (1934 – 2025) 

Met de uitvaart van Brigitte Bardot zijn we een hele week bezig geweest. De toeloop was enorm. Er was een land in rouw. Wat zeg ik, de boomers van een continent waren in rouw. Brigitte Bardot was onze James Dean, onze Marlon Brando, ogenschijnlijk een rechtstreekse afstammelinge van rebel Jeanne D’arc.

Je danse donc je suis

Brigitte werd uitbundig gevierd en het laatste lied dat die laatste avond over de zerken van Dodenstad schalde — het was toen al bijna ochtend, de ochtenden beginnen nu al tien minuten later dan op het winterpunt van twee weken geleden — was “Je danse donc je suis” uit 1964. ‘Ik dans dus ik ben’, een woordspeling op Descartes’s ‘Je pense donc je suis.’

Continue reading →

RIP Hermeto Pascoal (1936 – 2025)

Hermeto Pascoal was Braziliaan, componist, veelspeler en fluitist. Hieronder vindt u een heel geestig filmpje van een waterconcert waar iedereen op flessen en fluiten speelt.

Het waterconcert uit ‘Sinfonia Alto da Ribeira’ (1985)

Ik vind dat clipje op de pagina ‘Jazz is dead’, wat mij doet denken aan het ‘bon mot’ van Frank Zappa die ooit zei: ‘jazz is not dead, it just smells funny.’

Het clipje komt uit de film Sinfonia Alto da Ribeira (1985) van Ricardo Lua.

Rust zacht Hermeto.